Przedimki angielskie
Przedimki w języku angielskim to krótkie wyrazy, które występują przed rzeczownikami. Najważniejsze przedimki to a, an oraz the. Chociaż są bardzo krótkie, mają duże znaczenie, ponieważ pomagają określić, czy mówimy o czymś ogólnie, czy o konkretnej osobie, rzeczy albo sytuacji.
Co ważne, przedimki są jednym z tematów, które często sprawiają trudność osobom uczącym się angielskiego. W języku polskim nie mamy dokładnego odpowiednika a, an i the, dlatego nie zawsze da się tłumaczyć je dosłownie. Dlatego najlepiej uczyć się przedimków w prostych przykładach i gotowych wyrażeniach.
Ponadto ta strona jest częścią działu części mowy w języku angielskim. Jeśli chcesz powtórzyć gramatykę od podstaw, sprawdź również stronę gramatyka angielska.
Co to jest przedimek w języku angielskim?
Przedimek to wyraz, który stoi przed rzeczownikiem i pomaga określić jego znaczenie. Innymi słowy, przedimek pokazuje, czy mówimy o czymś po raz pierwszy, o czymś konkretnym albo o czymś ogólnym.
W języku angielskim wyróżniamy trzy podstawowe możliwości:
- a – przedimek nieokreślony
- an – przedimek nieokreślony przed samogłoską w wymowie
- the – przedimek określony
Oprócz tego czasami nie używamy żadnego przedimka. Taką sytuację często nazywamy przedimkiem zerowym.
Na przykład:
- a dog – jakiś pies
- an apple – jakieś jabłko
- the dog – ten konkretny pies
- dogs – psy ogólnie
Jak widać, przedimek może zmienić znaczenie całego wyrażenia. Dlatego warto poświęcić temu tematowi trochę więcej uwagi.
Przedimek a i an
A i an to przedimki nieokreślone. Używamy ich wtedy, gdy mówimy o jednej osobie, jednej rzeczy albo jednym zwierzęciu, ale nie wskazujemy konkretnego egzemplarza.
Innymi słowy, a i an znaczą mniej więcej „jakiś”, „jakaś” albo „jedna sztuka”. W praktyce nie zawsze tłumaczymy je na język polski.
Na przykład:
- I have a dog – mam psa
- She is a teacher – ona jest nauczycielką
- He bought a book – on kupił książkę
- We saw a bird – zobaczyliśmy ptaka
W tych przykładach nie chodzi o konkretnego psa, konkretną książkę czy konkretnego ptaka znanego rozmówcy. Dlatego używamy przedimka nieokreślonego.
Kiedy używamy a?
Przedimka a używamy przed rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, kiedy następne słowo zaczyna się w wymowie od spółgłoski.
Na przykład:
- a book – książka
- a car – samochód
- a teacher – nauczyciel
- a house – dom
- a university – uniwersytet
Co ważne, liczy się wymowa, a nie sama litera. Dlatego mówimy a university, ponieważ słowo university zaczyna się w wymowie od dźwięku /juː/, czyli od spółgłoski.
Kiedy używamy an?
Przedimka an używamy przed rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, kiedy następne słowo zaczyna się w wymowie od samogłoski.
Na przykład:
- an apple – jabłko
- an egg – jajko
- an orange – pomarańcza
- an umbrella – parasol
- an hour – godzina
Warto zauważyć, że mówimy an hour, ponieważ w słowie hour nie wymawiamy litery h. Dlatego pierwszym dźwiękiem jest samogłoska.
Przedimek the
The to przedimek określony. Używamy go wtedy, gdy mówimy o konkretnej osobie, rzeczy, miejscu albo sytuacji. Najczęściej oznacza, że rozmówca wie, o czym mówimy.
Na przykład:
- Open the door, please – otwórz drzwi, proszę
- The book is on the table – książka jest na stole
- I like the film we watched yesterday – podoba mi się film, który oglądaliśmy wczoraj
- The girl in the red dress is my sister – dziewczyna w czerwonej sukience to moja siostra
W tych zdaniach mówimy o czymś konkretnym. Dlatego używamy the.
Pierwsza i druga wzmianka
Bardzo ważna zasada dotyczy pierwszej i drugiej wzmianki o danej rzeczy. Gdy mówimy o czymś po raz pierwszy, często używamy a albo an. Natomiast gdy wspominamy tę rzecz ponownie, używamy the.
Spójrz na przykład:
- I saw a cat. The cat was black – zobaczyłem kota. Ten kot był czarny
- She bought a dress. The dress was very expensive – ona kupiła sukienkę. Ta sukienka była bardzo droga
Najpierw używamy a cat, ponieważ kot pojawia się w rozmowie pierwszy raz. Następnie używamy the cat, ponieważ wiemy już, o którego kota chodzi.
The z rzeczami jedynymi w swoim rodzaju
Przedimka the używamy również wtedy, gdy mówimy o rzeczach jedynych w swoim rodzaju albo oczywistych w danym kontekście.
Na przykład:
- the sun – słońce
- the moon – księżyc
- the sky – niebo
- the world – świat
- the internet – internet
Dlatego mówimy The sun is shining, ponieważ słońce jest jedno w naszym codziennym kontekście. Podobnie mówimy the moon i the sky.
The z miejscami i nazwami geograficznymi
Przedimek the pojawia się też z niektórymi nazwami geograficznymi. Nie dotyczy to jednak wszystkich nazw, dlatego warto uczyć się najczęstszych grup.
Używamy the między innymi z nazwami rzek, mórz, oceanów, pasm górskich i grup wysp.
- the Thames – Tamiza
- the Baltic Sea – Morze Bałtyckie
- the Atlantic Ocean – Ocean Atlantycki
- the Alps – Alpy
- the Canary Islands – Wyspy Kanaryjskie
Natomiast najczęściej nie używamy the z nazwami państw, miast i pojedynczych jezior.
- Poland – Polska
- London – Londyn
- Lake Victoria – Jezioro Wiktorii
Istnieją jednak wyjątki, na przykład the United Kingdom, the United States i the Netherlands. Dlatego przy nazwach geograficznych warto zwracać uwagę na gotowe przykłady.
Przedimek zerowy, czyli brak przedimka
Czasami przed rzeczownikiem nie stawiamy żadnego przedimka. Tę sytuację często nazywamy przedimkiem zerowym. Jest to bardzo ważne, ponieważ w wielu zdaniach brak przedimka jest poprawny.
Przedimka zwykle nie używamy, gdy mówimy ogólnie o rzeczownikach w liczbie mnogiej albo rzeczownikach niepoliczalnych.
- Dogs are friendly – psy są przyjazne
- Children like games – dzieci lubią gry
- Water is important – woda jest ważna
- English is useful – angielski jest przydatny
W tych zdaniach mówimy ogólnie, a nie o konkretnych psach, dzieciach, wodzie czy języku angielskim. Dlatego nie używamy the.
A, an, the i brak przedimka – porównanie
Najłatwiej zrozumieć przedimki przez porównanie. Dzięki temu widać, jak zmienia się znaczenie rzeczownika.
| Forma | Znaczenie | Przykład |
|---|---|---|
| a/an | jeden, jakiś, pierwszy raz | I saw a dog |
| the | konkretny, znany rozmówcy | The dog was small |
| brak przedimka | ogólnie | Dogs are friendly |
W praktyce można to zapamiętać tak: a dog to jakiś pies, the dog to konkretny pies, a dogs oznacza psy ogólnie.
Przedimki z zawodami
Przedimków a i an często używamy, gdy mówimy o zawodach jednej osoby. Dzieje się tak dlatego, że mówimy o jednej osobie należącej do danej grupy zawodowej.
- She is a doctor – ona jest lekarką
- He is a teacher – on jest nauczycielem
- My brother is an engineer – mój brat jest inżynierem
- Anna wants to be an actress – Anna chce być aktorką
Co ważne, po polsku nie mówimy „ona jest jakąś lekarką”, ale po angielsku przedimek jest tutaj potrzebny. Dlatego zdanie She is doctor jest niepoprawne.
Przedimki z rzeczownikami policzalnymi i niepoliczalnymi
Przedimki łączą się też z tematem rzeczowników policzalnych i niepoliczalnych. To ważne, ponieważ a i an występują tylko z rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej.
Na przykład:
- a book – książka
- an apple – jabłko
- a chair – krzesło
Natomiast nie używamy a ani an z rzeczownikami niepoliczalnymi.
Niepoprawnie:
- a water
- an information
- a homework
Poprawnie:
- some water – trochę wody
- some information – trochę informacji
- some homework – trochę pracy domowej
Warto więc połączyć naukę przedimków z tematem rzeczowników w języku angielskim. Dzięki temu łatwiej zrozumieć, kiedy można użyć a albo an.
Najczęstsze błędy z przedimkami
Jednym z najczęstszych błędów jest pomijanie przedimka tam, gdzie w języku angielskim jest on potrzebny. Dotyczy to szczególnie zawodów oraz rzeczowników policzalnych w liczbie pojedynczej.
Niepoprawnie:
- She is teacher
- I have dog
- He bought car
Poprawnie:
- She is a teacher
- I have a dog
- He bought a car
Inny częsty błąd to używanie the wtedy, gdy mówimy ogólnie.
Niepoprawnie:
- The dogs are friendly – jeśli mówimy o psach ogólnie
- The English is useful – jeśli mówimy o języku angielskim ogólnie
Poprawnie:
- Dogs are friendly
- English is useful
Dlatego zawsze warto zadać sobie pytanie: czy mówię o czymś konkretnym, czy ogólnie? Dzięki temu łatwiej wybrać właściwy przedimek.
Jak uczyć się przedimków w języku angielskim?
Najlepiej uczyć się przedimków w kontekście, ponieważ same zasady mogą wydawać się abstrakcyjne. Dlatego warto zapisywać całe wyrażenia i krótkie zdania.
Dobry sposób nauki to:
- uczyć się rzeczowników razem z przedimkiem, np. a book, an apple
- porównywać a/an i the w krótkich zdaniach
- zwracać uwagę, czy rzeczownik jest policzalny
- sprawdzać, czy mówisz ogólnie, czy o konkretnej rzeczy
- robić ćwiczenia z lukami i poprawianiem błędów
Oprócz tego warto czytać krótkie teksty i zaznaczać przedimki. Dzięki temu szybciej zauważysz, że a, an i the pojawiają się w stałych, powtarzalnych sytuacjach.
Przedimki w języku angielskim – ćwiczenia
Po zapoznaniu się z teorią warto przejść do praktyki. Przedimki najlepiej utrwalać przez ćwiczenia z lukami, wybór poprawnej formy, tłumaczenie krótkich zdań oraz poprawianie błędów.
Na stronie ćwiczenia z gramatyki angielskiej znajdziesz materiały, które pomagają powtarzać najważniejsze zagadnienia gramatyczne. Natomiast osobna strona z ćwiczeniami o przedimkach może pomóc w utrwaleniu różnicy między a, an, the i brakiem przedimka.
Najważniejsze informacje o przedimkach
Podsumowując, przedimki w języku angielskim stoją przed rzeczownikami i pomagają określić, czy mówimy o czymś ogólnie, czy o czymś konkretnym. Najważniejsze formy to a, an, the oraz brak przedimka.
Najważniejsze jest to, aby nie tłumaczyć przedimków dosłownie z języka polskiego. Jeśli uczysz się ich w przykładach i gotowych wyrażeniach, szybciej zaczniesz używać ich naturalnie w mówieniu, pisaniu i ćwiczeniach gramatycznych.
Zobacz także
- Gramatyka angielska
- Ćwiczenia z gramatyki angielskiej
- Części mowy w języku angielskim
- Rzeczowniki w języku angielskim
- Czasowniki w języku angielskim
- Przymiotniki w języku angielskim
- Przysłówki w języku angielskim
- Zaimki w języku angielskim
- Przyimki w języku angielskim
- Ćwiczenia z przedimków angielskich